Off, öyle çok ki... Ayata bam telini bulmuşsunuz
Doğayı seyretmek... havanın parçalı bulutlu olduğu havalarda gökyüzünü seyrettikçe hala hayatta olduğum için duyduğum sevincin yanında bir gün bunları göremeyecek olmanın üzüntüsü... aynı anda iki zıt duygu.. hüzünlü sevinçler.. hüznün ağır basması sonrasında..
Hele o gün batımları.. denizde bulutlardan sızıyorsa hele kızıl gün ışığı.. bulutlara resmedilmiş rengarenk resimler... 1000 kez görsem yine de doyum olmaz bunları seyre..
Ağaçların ilkbahardaki çiçekleri.. taze köpre yapraklar.. çam ağaçlarının yeni kozalakları, havalar ısındıkça çıt çıt açılışları kozalakların...
Bir Nepal hayalim var.. onu gerçekleştiremezsem gözüm dağlarda kalacak..
bir de beyaz kumsalı olan bir adada çok uzun bir süre yaşamak isterdim. Maldivlerde mesela.. bana hayat vermeye devam eden doğaya borcumu ödeyecek şeyler yapmak isterdim..
Kitaplarım basılmadan ölürsem, benden sonrasına yaşadığıma dair hiçbir iz bırakmadan gidersem... benim en en büyük korkum bu aslında .. bu yaşama kendimden bir iz bırakmak istiyorum.