Cehalet bâki kalır!

[Felâsife]

ANLAMIYORUM !...

Sanki insan her şeyi anlayacak diye bir kanun mu var? Anlamıyorum deyip, bunu niye problem eder ki?

Anlamıyorsan anlamıyorsundur, bu bir sorun değildir ki?
Bu sensin, benim, hepimiziz.
Anla!
Bizler her şeyi anlamayız.

Böyle bir kanun, yasa, töre, öğreti yok.

Birbirlerimizi bile anlamayız, zira kendimizi anlamadık ki?
Kendini anlamayan bir başkasını, söylemlerini nasıl anlar!

Geriye doğru dönüp bak, hayatında kaç şeyi anladın ki?

Cinsiyetin niye böyle olmuş, anladın mı?
Anlamadın!

Irkın niye böyle olmuş, anladın mı?
Anlamadın!

Uzunluk kısalık, zayıflık şişmanlık, saçından, cildine rengine, kendini anladın mı?
Anlamadın!

Daha pek çok şey var, yazmaya gerek yok, onları anladın mı?
Anlamadın!

Anlamadığın/anlamadığımız bunca şey varken, birinin söylediğini anlamadın diye, ona yüklenmekte ne ola ki?

Sorulara mı cevaplar buldun? Yoksa o cevaplara mı soru uydurdun?

> Seni anlamıyorum!
< Kendini anlıyor musun?

İnsan'ın her şeyi anlaması diye bir şey yok (keşke olsaydı bir birimizi anlardık) ya ne var, anlamamak var!

İnsan önce anlamadığını anlayacak!
Cahilliğini anlayacak!

Çünkü o hep bâki kalacak!

İnsan'ın anladığı şeyler bile esasında, bu ANLAMADIĞINI KAMUFLEDİR. Alta cehalet kuzu kuzu yatar.

Biri değişik bir şey söyledi ve sen anlamıyor musun?
Bundan NORMAL bir şey yok ki, bu SENSİN.

Anlamadığını anladığın gün, yani onu kabullendiğin gün, işin şekli değişir.

Zaten "anlamak" daha önce bildiğin bilgi ile pişti olacak ki bunu anlayasın. Esprisi budur anlamanın. Bu ise gelişim değildir, yerinde saymaktır.
Yani sen anca daha önce bildiğin bilgiyi anlayabilirsin.
Yani Yeni bilgi aramıyorsun, eskiyi arıyorsun, onu kıstas alıyorsun.

Bu başka değişlede bu EGO TATMİDİR, zira Ego daha önce bildiği şeyi anlar, "anladığını anlar" Neyin eğitimini almışsa, ne olmuşsa, bunu görmek onu mutlu eder. Anlamak denen şeyin altında bu Ego yatar.

Gelişmek mi istiyorsun, anlamadığının şeylere itiraz etme, kabulde etme ama kabullenici de bir yol tut. Bu sağlıklı GELİŞİM için en idealidir.

Adam anlamıyorum diyor, bir de itiraz ediyor. (!)
Bilmediğin şeyi nasıl anlayacaksın ki, helede ona itiraz edersen, bu onu hiç anlamayacaksın demektir.

Olay "anlamamanın" meltemlerine kendini bırakmakta, o sakin sakin Ego kıyılarına vururken, bundan da haz alabilmekte.

Anlamıyorum!
Ne güzel!

Yargı yok!
İnfaz yok!

En güzeli ortada bir sorun yok!

NÖTR olmuş her duygu.
Kabulleniş nötr 'dür zaten.

Anlamamanın muğlaklığında NEFES almaya çalış!
Anlamak için ilk adımlar, ilk düşüncelerdir bunlar.
Zaten anladığımız her şeyi, ilk etapta anlıyor muyduk?
Asla!

Öyleyse anlamamak, anlamanın da ilk adımlarıdır, anlayamıyorsakta bu illada anlayacağımız anlamında değildir.

İnsan budur, o her şeyi anlamaz.

Cehalet aslı, anlamak elbisesidir.*

* Elbise; süs, aksesuar, örtü

Sevgiler