Natan´isimli üyeden Alıntı
Saf kalpli ve fanteziden hoşlanan hristiyan arkadaşlarım. Hayal dünyasından çıkıp gerçek dünyaya gözlerini açabilme cesaretini gösteremedikleri müddetce bu böyle devam eder.
|
Sevgili Natan, aslında eski bir imanlı olarak tabiki bu insanları iyi anlıyorum.
İnsan bilinç kazandıktan sonra benliğinin farkına varıyor. Farkındalik ve bilinç sinerjik olarak bir birini geliştirir ve hızlandırır. Ben olmanın farkına varan insan için bence ilk sorunun ölüm olduğunu düşünüyorum. Diğeri ise günah yada iyi kötü bilinci dediğimiz şey. Belki bu doğal etik ahlak ile başladı sonra kültürümüz geliştirdi fakat sonunda insan kendisini ne etti yaptı suçlu buluverdi. Suç bilinci içsel sorgulamamalar hatta nevrotik psikotik sorunlara bile yol açtı. Sonuçta günah, kötü ve ölüm insanda evrensel bir ümitsizliğe yol açtı. Hele ölüm yani hiç yokluk fikrini bir türlü kabul edememe bir yerlere koyamama şu anda belki en büyük sorunsalı insanın.
Sonuçta, bizlerin günahları ve tüm kusurları için insan olan ve acı çekip bedelini kendisi ödeyen ve bize sonsuz yaşamı veren bir tanrı fikri bu evrensel umutsuzluğa güzel bir afyondur.
Afyon alışkanlık yapar ve zor terkedilir. Dahası kötü bir alışkanlık olduğunu bile bile rahatlattığını bildiğin için devamda edebilirsin, kanım o ki bir çok kişi bu durumda.
Zaten eski bir imanlı olarakta derimki, afyonun etkisi geçtiğinde ayık zamanlarda eğer yerine koyacağın sağlam bir şey yoksa kısa sürede geri dönersin.
Yerine konabilecek şeyler konusunuda ayrı bir yerde tartışmaya açalım derim.